„Proboszcz getta”, ksiądz, prałat, działacz związany z obozem narodowym, członek Komitetu Narodowego Polskiego oraz Ligi Narodowej, a także duszpasterz robotników i organizator licznych inicjatyw społecznych – ks Marceli Godlewski – Sprawiedliwy wśród Narodów Świata – zostanie upamiętniony w naszym kościele!
.
We wtorek 24 marca o godz. 12:00, w Narodowy Dzień Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką, zapraszamy na odsłonięcie upamiętnienia poświęconego ks. Marcelemu Godlewskiemu oraz jego współpracownikom.
.
Wydarzenie z udziałem Zastępcy Prezesa IPN dra Mateusza Szpytmy oraz abpa Adriana Galbasa SAC, wpisuje się w świętowanie 160. rocznicy powstania naszej wspólnoty parafialnej.
.
PROGRAM:
– 12:00 – Kościół Wszystkich Świętych w Warszawie – rozpoczęcie uroczystości – część artystyczna, przemówienia okolicznościowe, odsłonięcie upamiętnienia, błogosławieństwo upamiętnienia, ceremonia składania wieńców i wiązanek
– 13:00 – Scena Stygmat – panel dyskusyjny „Ks. Marceli Godlewski (1865-1945) kapłan, narodowiec, obrońca Żydów”; w dyskusji wezmą udział prof. dr hab. Paweł Skibiński (UW), dr Przemysław Pazik (UW), dr hab. Rafał Łatka, prof. UKSW (IPN)
ks Marceli Godlewski – urodził się 15 stycznia 1865 r. w Turczynie. Ukończył gimnazjum w Suwałkach, a następnie seminarium duchowne w Sejnach, po czym studiował teologię w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat. Święcenia kapłańskie przyjął w 1888 r. Początkowo pracował jako wykładowca w seminarium, jednak z czasem zaangażował się w działalność społeczną. W 1905 r. założył Stowarzyszenie Robotników Chrześcijańskich, które szybko rozwinęło szeroką działalność samopomocową i edukacyjną. W 1909 r. utworzył Dom Ludowy w Warszawie – ośrodek skupiający instytucje wsparcia dla robotników, takie jak jadłodajnia, kasa pożyczkowa i świetlica. Był także publicystą i wydawcą prasy społecznej. W swojej działalności łączył idee solidarności społecznej z poglądami narodowymi, w tym krytycznym stosunkiem do Żydów, co przyniosło mu opinię antysemity.
.
W 1915 r. został proboszczem parafii Wszystkich Świętych w Warszawie, jednej z największych w stolicy, którą kierował przez kolejne 30 lat. W okresie międzywojennym angażował się również politycznie, współpracując z Stronnictwo Narodowe. Po wybuchu II wojny światowej jego parafia znalazła się na terenie Getta warszawskiego. Pomimo podeszłego wieku nie opuścił swoich parafian i podjął szeroką działalność pomocową: organizował kuchnię dla ubogich, udzielał schronienia, wystawiał fałszywe metryki chrztu oraz współpracował z siostrami zakonnymi przy ratowaniu żydowskich dzieci, które ukrywano m.in. w sierocińcu w Aninie.
.
Po rozpoczęciu likwidacji getta w 1942 r. został zmuszony do jego opuszczenia i przeniósł się do Anina, gdzie kontynuował pomoc ukrywającym się dzieciom oraz wspierał prowadzenie sierocińca. Jego działalność przyczyniła się do uratowania wielu osób, mimo grożącego za to niebezpieczeństwa. Zmarł 25 grudnia 1945 r. w Aninie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. W 2009 r. został pośmiertnie odznaczony przez Instytut Yad Vashem tytułem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.
Kościół Wszystkich Świętych odegrał szczególną rolę w okresie niemieckiej okupacji. Dlatego na kościele umieszczono tablicę, która została ufundowana przez premiera Jerzego Buzka i poświęcona przez prymasa kard. Józefa Glempa 19 czerwca 2001 roku. Napis na tablicy głosi: Kościół Wszystkich Świętych upamiętnia Polaków ratujących Żydów w latach 1939–1945.
.
7 czerwca 2017 r. The International Raoul Wallenberg Foundation (Fundacja Wallenberga) nadała świątyni tytuł House of Life, co upamiętnia tablica znajdująca się w kruchcie kościoła.
